 |
Ey bütün ciceklerin, bütün bitkilerin, yerin goklerin ve âlemlerin rabbi...
Ben senin yarattigin tohumlardan cansiz bir tohumdum bir zamanlar,
Sen bana can verdin.
Dualarimi kabul ettin, beni bir cicek yaptin.
Bana kendi diledigin gibi bir sekil verdin,renklerle,desenlerle,susledin
yuzumu,
Bana bir koku surdun,koklayani mest eden
Guzellerden bir guzel yaptin gorenlere gosterdin,
Senin verdigin cazibeyle kuslari bocekleri cagirdim kucagima....
Dayanamadilar kostular...
Onlara senin rahmet cesmelerinden serbetler sundum,
Senin izninle
Birbirimize gulduk, birbirimize sarildik, el ele kucak kucaga sana
sukrettik, seni zikrettik gunler boyunca nice kuslar nice boceklerle
tanistim boylece...
Hepsiyle mutlu beraberliklerim oldu.
Nihayet kulun gordu,
Yanimdan gecti bir gun...
Beni fark etti, durdu, geri dondu, egildi
Yuzume bakti uzun uzun once gozleriyle, sonra elleriyle oksadi
kokladi kokladi...
''Ne guzel yaratilmis! '' dedi sessizce.
Iste o an nicin var oldugumu anladim.
Melekler sardi etrafimizi ansizin,
imrenerek seyrettiler olup biteni...
Gormedigi Rabbine gormus gibi inanan bir insanin yucelisini gorduler.
Ve her seyi en ince ayrintisiyla kaydettiler...
Cekilen resimlerde ben de vardim...
Ey dualara cevap veren Rabbim,
Ben cansiz bir tohumdum...
Dualarimi kabul ettin guzel bir cicek oldum.
Senin kudretinle canlandim,
Senin sanatinla suslendim,
Senin lutfunle guldum...
Simdi bir duam daha kaldi mahsere sakladim;
' ' BENI GOREN GOZLERI ATESTE YAKMA, YA RABB! '
|
|
