Ebu Zer‘in (r.a.) İmtihanı Ahde Vefa


	Ebu Zer‘in (r.a.) İmtihanı -2 Ahde Vefa Hz.Ömer delikanlıya döner,doğru olup olmadığını sorunca;delikanlı hemen şu cevabı verir: -Doğrudur,ya Emire’l Mü’minin.Bu adamların babasını ben öldürdüm,der ve hadiseyi teferruatıyla anlatır.Sonra şöyle der: -Ya Emire’l Mü’minin,biliyorum,bana bunun cezası kısastır.Bunu bildiğim halde kaçmadım.Beni alıp cezamı vermeniz için huzurunuza getirdiler.Yalnız infazdan evvel sizden bir ricam vardır.Benim üzerimde bir yetimin hakkı vardır.Büyüyünce ona verilmek üzere bana para bırakılmıştı.Bende onu toprağa gömdüm.Şimdi onu benden başka kimse bilmiyor.Müsaade ederseniz,onu oradan alıp,sahibi olan yetime teslim edip geleyim.Bu da ancak üç gün sürer.Delikanlı böylelikle serbest bırakılır ve köyüne doğru hızla yola koyulur. Bu sırada Medine’de herkes merakla üç günün neticesini beklemektedir.(Çünkü delikanlı gelmezse Ebu Zer onun yerine kısas yapılacak Resulullah’ın arkadaşına nasıl kıyılır diye) Hz.Ömer delikanlının bu mazeretine karşılık söyle der: -Seni ancak yerine bırakacağın bir kefil karşılığında salıveririm. Delikanlı o anda mecliste bulunanları gözleriyle tarar,fakat tanıdık bir simaya rastlamaz.En sonunda Ebu Zer Gıfari’yi gösterip: Bu zat bana kefil olabilir,der. Hz.Ömer,Hz.Ebu Zer’e dönerek: -Ya Eba Zer,bu delikanlıya kefil olur musun? Der. Ebu Zer tereddüt göstermeden: -Evet,kabul ediyorum,der. Delikanlı böylelikle serbest bırakılır ve köyüne doğru hızla yola koyulur. Bu sırada Medine’de herkes merakla üç günün neticesini beklemektedir.(Çünkü delikanlı gelmezse Ebu Zer onun yerine kısas yapılacak Resulullah’ın arkadaşına nasıl kıyılır diye) Sayılı günler çabuk geçer.O günün akşamına doğru herkeste bir tereddüt belirmiştir;delikanlının AHDİNE VEFA gösterip geri döneceğinden şüphe etmektedir.Bu sırada ölen yaşlı adamın çocukları Ebu Zer’e hitaben: Ey Ebu Zer,sen tanımadığın adama ne diye kefil olursun.Adam hiç geri döner mi? Babamızın katili senin yüzünden Salıverildi.Ebu Zer,bu sözlere şöyle mukabele etti: -Durun bakalım,daha müddetin dolmasına birazcık zaman var.O iyi bir insana benziyordu.Sözünde duracağa benze. Tama bu sırada uzakta toz toprak içerisinde iyi seçilemeyen biri sür’atle onlara doğru koşuyordu…Biraz yakına gelince bunun o delikanlı olduğu görüldü. Herkeste bir şaşkınlık,hayranlık ve hayret… Delikanlı toplantı mahalline gelir gelmez,Hz.Ömer’e hitaben: -Ya Emire’l Mü’minin,işte geldim.İşimi bitirdim.Cezam neyse bana tatbik et.Benim gelmeyeceğimden mi korktunuz ? Bu dünyanın bir de ötesi var.Hem sonra ben “AHDE VEFA” kalmadı sözünü söyletir miyim hiç. Bu manzara karşısında,Ebu Zer de:Ben de bu delikanlıya kefil olmayıp”Bu dünyada fazilet,mürüvvet kalmadı”sözünü söyletir miyim,dedi. Bunun üzerine,babaları öldürülen gençlerde: -Biz de bu ulvi hal karşısında,”kerem sahibi kalmadı” dedirtir miyiz hiç.Biz bu delikanlıyı affediyoruz. Böylece delikanlı af edildi... Kaynak Nüzhetü’l Mecalis Den tercüme Naim Erdoğan 30,05,1975 Şişli.İst. Çelik Yayın Evi Dini Hikayeler sayfa(318 m-324) Hazırlayan Ebubekir Yasin

Konu Bilgileri
Konu BasligiKonu Ebu Zer‘in (r.a.) İmtihanı Ahde Vefa	Cevap SayisiCevap Sayisi: 3 cevap var
Okunma SayısıOkunma Sayısı 100 defa	Bu Konuyu Görüntüleyenler0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

	Gönderen	Konu: Ebu Zer‘in (r.a.) İmtihanı Ahde Vefa (Okunma Sayısı 100 defa)
0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.