Feyiz Üzerine


	Feyiz Nedir? Günlük hayatta en sık rastladığımız kelimelerden biri oldu feyz.. Özellikle mü’minler arasında feyiz almak, feyizli geçmek gibi tabirleri sıkça duyarız.Ders ve sohbetlerden feyiz almalar, feyizli geçen toplantılar, feyiz alış-verişleri…Öyle ki; Geçen gün bir arkadaşım: “Abi, şu ilahiyi dinlerken acayip feyz alıyorum.” deyiverdi. Şaşırdım. Acaba ben mi feyzin manasını bilmiyorum diye kendi kendime düşündüm. Sonra anladım ki, günümüzde bir çok “kavram”da yaşanan “kargaşa”dan, feyiz kavramı da nasibini almış. Bu sebeple feyiz nedir? Feyiz zannedilen şeyler nedir? Nasıl ve nelerden feyiz alınır? Çok iyi tahlil edilmesi gerekir. Feyiz kelime manası olarak bolluk, bereket gibi manalara gelir. Istılahi manası ise, ruhun aldığı lezzet ve sürur-u manevidir. İnsan bir çok şeyden haz alır, sürur duyar. Ya aklen lezzet alır, ya nefsi lezzet alır, veya kalben ve ruhen lezzet alır. İşte feyiz denilen şey, ruhun ve kalbin aldığı lezzettir. Bediüzzaman Hz. bu konuda şöyle bir ta’rif yapmaktadır: “Kat'iyen bil ki, hilkatin en yüksek gayesi ve fıtratın en yüce neticesi, iman-ı billâhtır. Ve insaniyetin en âli mertebesi ve beşeriyetin en büyük makamı, iman-ı billâh içindeki marifetullahtır. Cin ve insin en parlak saadeti ve en tatlı nimeti, o marifetullah içindeki muhabbetullahtır. Ve ruh-u beşer için en hâlis sürur ve kalb-i insan için en sâfi sevinç, o muhabbetullah içindeki lezzet-i ruhaniyedir. Evet, bütün hakikî saadet ve hâlis sürur ve şirin nimet ve sâfi lezzet, elbette marifetullah ve muhabbetullahtadır. Onlar, onsuz olamaz…” (Mektubat, 20. Mektub) Demek bu ta’riften anlaşıldığı gibi, iman-ı billah, imandan marifetullah, marifetullahtan muhabbetullah, muhabbetullahtan da feyiz dediğimiz lezzet-i manevi meydana gelir. İşte beşer olarak bizler, lezzetin kaynağının nereden geldiğini karıştırdığımız için, aslında feyiz olmayan, belki zulümat olan bazı latife ve hisleri nurani feyizler zannedebiliyoruz. Kalbe gelen bu hisleri ayırmanın tek yolu, bu hislerin nurani mi zulümatlı mı; ya da başka bir deyişle Rahmani mi şeytani mi olduğunun ayrımını yapmaktır. Bu ayrımı yapacak tek ölçümüz de şeriat-ı garranın adaletli mizanıdır. Biz ancak şeriat ölçüsüne vurarak bu ayrımı sağlıklı bir şekilde yapabiliriz. Yeri gelmişken konuyla alakalı olan şu kıssayı da anlatmakta fayda var: Gavs-ı Azam'dan ders alan bir zat bir gün Gavs'a der ki: Ey Gavs! Ben artık sen den ders almam. Ben artık bazı nurlar görüyorum. Gavs der ki: "Evladım! Sen o nur zannettiğin şeylere bakarken bir de beni hatırına getir,öyle bak.." O talebe nur zannettiği şeyleri görmeye başladığı zaman Gavs-ı Azam'ı hatırına getirir. Bir de bakar ki, o nur zannettiği, nur olarak gördüğü şeylerin hepsi birer karanlıklı zulümat.. Tekrar döner, Gavs-ı Azam Abdülkadir Geylani Hz. lerinden özür dileyerek talebeliğe devam eder. Evet, Cenab-ı Hak bu dünyada imtihan gereği zıtları bir araya koymuş. Nur ile zulümat, gece ile gündüz, iman ile küfür, mü’min ile kafir, vs. ta en küçük daireden en büyük daireye kadar hep yan yana ve sürekli mücadele içindedir. Bunlar, tam olarak ancak ahirette ayrılırlar. Bu sebeple bizler, feyzi doğru anlamalı, mizan-ı şeriata vurarak Cenab-ı Hakk’ın feyzini talep etmeliyiz. Eğer kendi aklımıza göre feyiz değerlendirmesi yaparsak, ALLAH korusun nefis ve hevamızın lezzet aldığı bir çok zulümatı feyiz zannederiz ki şeytanın en çok istifade edeceği şey, bu karıştırmadır. Feyz-i ilahinin üzerimize sağnak sağnak yağması temennisiyle… Muhammed Beşir

Konu Bilgileri
Konu BasligiKonu Feyiz Üzerine	Cevap SayisiCevap Sayisi: 16 cevap var
Okunma SayısıOkunma Sayısı 742 defa	Bu Konuyu Görüntüleyenler0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

	Gönderen	Konu: Feyiz Üzerine (Okunma Sayısı 742 defa)
0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.