|
|
 |
« : 18 Mayıs 2008, 19:21:20 » |
|
 |
|
 |
 |
Kısa bir masal bu
Evvel’in ve kalbur’un zamanları içinde, gece ile gündüzün bir biri ardına gelip-gitmesi sürecinde, dağların yeryüzüne bir kazık gibi çakıldığı,esen rüzgarın ve bulutların emre hazır beklediği,yüklü gemilerin denizlerde yüzüp gittiği, yeryüzüne çeşit çeşit canlıların yayıldığı minnacık küçüçük bir dünyanın içerisinde yaşayan bir topluma , bunların ALLAH’ın varlığını ispatlayan delillerin olduğunu söyleyen kimseler yaşarmış.
Bu kimseler hem yaşar,hem de şaşı kimselermiş(aynı yere bakan ama bakış yönü(metodu) aynı doğrultuda olmayan) aynı zamanda. (yaşamlarını)gecelerini gündüzlerine kattıran,duygularını fikirleriyle karıştıran,dertlerine derman aramayan ,emeklerini boğazlarından getiren,öncü olmaya çalışanlarına zulmeden,"halki zalim olan bu sehirden bizi kurtar,katindan bize bir sahip gonder,bir yardimci yolla''diyen zavalli cocuklar,erkekler ve kadinların sözlerine(çığlıklarına) muhattap olmayan bir nizamla hayatlarını geçindirmeye çalışırlarmış
Gel zaman – git zaman kötürüm güçler arzularına uyacak, kulaklarının hoşlarına gidecek,fikirlerinden saptıracak,bakışlarını şaşılaştıracak bir takım sözler söylemeye başlamışlar.(maide 49 bk)Tabiki bu şaşılar hemen bu söylenenlere kanmışlar.Hata kanmakla kalmamışlar kana-kanada kandırmışlar birbirlerini.En sonunda bu yaşarlar şaşı bakışlarıyla bir meydanda toplanıp bütün kendilerine yapılanların hesabını sormak adına ve onları yuhalamak için bir araya gelmişler ve başlamışlar sulogonlar atmaya
Kafirlere HAYIR!
Zalimlere HAYIR!
Amerika’ya HAYIR!
Siyasilere HAYIR!
Emperylist güçlere HAYIR!
Kapitalizmme HAYIR!
AB ne HAYIR!
İsrail zülmüne HAYIR!
Irak işgaline HAYIR!
Eğitim sistemine HAYIR!
Satılmış medyaya HAYIR!
Diye haklı ve efdal olarak güçleri çıktığınca haykırmışlar işittiklerini zannettikleri kulaksızlara. Lakin kulaksızlar onlara söyle derlermiş.”ey vatandaşlar bu toplum kendi menfaatları doğrultusunda hareket eder,ırak vb bizim menfaatlarımıza bir zararı olacak ise müdahale ederiz”.Ya da “bu toplumun Amerikayla olan ilişkileri her şeyin üstündedir”ya da “vergilendirilmiş kazanç her ne olura olsun kutsaldır”ya da”hizmet için her fedakarlığa katlanmak zorundayız” gibisinden filan fıstıklı sözler söylerlermiş vatandaşlarına.
Ama içlerinden birisi bu sefer kalabalığın içine girmeyerek ,hakim bir tepeye çıkmış bu sefer terketmemek üzere, atılan sulogonları dışardan dinlemek istemiş bu sefer akletmek üzrer.Geçen konuşmalara kulak kabartmak istemiş bu sefer şaşırmamak üzere.Söylenenlere bir bakmış ki ,HAYIR dedikleri kimselerin hepside ya onlara işgüç sağlayan ya onları siyase eden ya onları temsil eden kimselermiş içinden ALLAH ALLAH demiş…bu sefer doğruları aramak üzere...
Sonra;
Ya demiş kendi kendine biz anarşis-miyiz? (otorite tanımayan,belirsizlikten-karışıklıktan fayda uman..)
Yo demiş sonra kendi kendine “bizim fikrimizde mutlaka aranızda bir emir-imam-emir’ul mü’minin bulunsun diyor”
peki biz bunların hepsine HAYIR diyorsak eğer,
PEKİ kime neye-kimlere EVET diyoruz,demeliyiz YA HU ???yoksa biz her şeyi ret eden o anarşisler gibi-mi olduk???hümmü haşa
Dedi genç adam ve hikayenin son cümlesinin harflerini "tek" "tek" yazarak .Bizler her şeye HAYIR dedikten sonra "tek" bir şeye "EVET" diyenlerden deyilmiydik."İmam bir kalkandı onunla savunulur onunla savaşılır..."
|
|
 |
|
 |
|
