NE YAZIK Kİ BİR TEK CANIM VAR


	Medar-ı iftiharımız tarafından tavsiye edilen, her yönü ile mahiyetimizi bildiren ve hatırlatan en güzel iki isimden birisi: Abdullah... Bu güzel ve tatlı ismin kahramanlarından lâyıkıyla müsemması: Abdullah bin Huzâfe Es-Sehmî. ALLAH Rasûlü'nü (a.s.m.) görenlerden... Sahabî... Hz. Ömer (r.a.) devrinde müslüm arkadaşlarıyla birlikte Bizans'a esir düşer. Kendisine Islâm'i bırakıp hristiyanlığı kabul etmesi teklifi yapılır. O; böyle bir dönekliği kesinlikle reddeder. Tâgiye (Imparator), Islâm dininden dönüp hiristiyanlığı kabul etmezse, bakır kazana atıp cayır cayır yakacağını söyler. O; yine dönmeye yanaşmaz. Imparator emreder. Kazan getirilir. içine zeytinyağı doldurulur. Altı yakılır ve diğer esir müslümanlardan birisi getirilir. Dönme teklifi ona yapılır. Müslüman dönmeyince kaynayan kazana atılır. Ve atılır atılmaz etleri kemiğinden soyulur. Abdullah'a aynı teklif yapılır. "Dininden dön. Hristiyanlığı kabul et. Yoksa sende arkadaşın gibi olacaksın." O, yine "Hayır" der. Kazana atılmasi emredilir. Götürülürken hıçkırıklarını tutamaz, ağlar. Imparator onun böyle ağladığını görünce: "Onu getirin" der. Hz. Abdullah geriye gelir gelmez tarihin sine-i tekriminde emanet olarak kalacak, meleklere parmak ısıttıracak, Rahmet'i çoşturacak şu sözleri söyler: "Zannetme ki bana revâ gördüğüne ağlıyorum. Hayır. Lâkin şu anda benim ALLAH yolunda ancak bir tek ruhum var. Ne kadar isterdim saçlarim sayısınca ruhlarım olsaydı da hepsine musallat olsaydın ve bende hepsini seve seve ALLAH için fedâ etseydim." Tâgiye; bu iman, aşk ve şevk karşısında küçük dilini yutar. Görüp duydukları hoşuna gider. Ve bir bahane ile onu hürriyetine kavuşturmak ister: "-Benim başımı öp. Seni serbest bırakacağım." "- Hayır" "-Dininden dön. Seni kızımla evlendirip mülkümden ortak yapacağım." "-Hayır, Hayır." "-Başımı öp seninle beraber seksen esiri serbest bırakacağım" "-işte şimdi oldu." Başını öper gibi olur Abdullah ve seksen arkadaşı ile birlikte Medine'ye dönerler.Halife Hz. Ömer'dir (r.a.). Böyle günlerin adami Ömer...Mukaddesata saygılı Ömer...Yapılması gerekeni zamanında yapan Ömer...Taşı gediğine koyan Ömer... Hz. Abdullah'ın bu türlü sebati, şecaati ve kendisi için değil seksen müslümanın hürriyeti için bu ağır fedakârlığa katlanışını çoktan duymuştur. Onların Medine'ye ayak bastıklarını duyunca ileri gelen bütün müslümanları toplar. Gelen nurlu ve çilekeş kafileyi karşılar. Bağırlarına basarlar. Hz. Ömer (r.a.) arkadaşlarına şöyle der: "-Şimdi kalkacak ve herkes Abdullah'ın başını öpecek. Çünkü o baş, müslümanların hürriyeti için bir tâgiyenin başını öptü" Başta Kendisi ve ve bütün müslümanlar o mübarek başı öperler. işte Islam'ın temelleri böyle atıldı ve yükseldi. işte hakiki din olan Islam'ın mensubları böylesine kefere ve fecereyi kâle almadılar. Metelik vermediler. Bir insan için herşey olan ruhlarını bile verirken, verdiklerini azımsadılar. Buna fedakarlık mı denilir diye âdeta yaptıklarını gizlemeye çalıştılar. Ve işte böylesine bir diğergamdılar. Kendi menfaatini başkasının zararında buldular, gördüler... Hem kendileri, hem de davaları yükseldi. Ben de müslümanım, ben de Abdullah'ım diyen neslimin bu duygularla dolup taşmasını Yüce Dergah'tan dilenirken bizleri de bu şerefli zümrenin bir ferdi kılmasını niyâz ederim. Âmin

Konu Bilgileri
Konu BasligiKonu NE YAZIK Kİ BİR TEK CANIM VAR	Cevap SayisiCevap Sayisi: 5 cevap var
Okunma SayısıOkunma Sayısı 242 defa	Bu Konuyu Görüntüleyenler0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

	Gönderen	Konu: NE YAZIK Kİ BİR TEK CANIM VAR (Okunma Sayısı 242 defa)
0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.