 |
kimsesizim
ve düşünce /siz
Üşüten bir mum alevi gece
Daha sabaha kaç karanlık eklemeli ey adı yar olan ?
Afedersiniz Adınız aşk diye sevmiştim
Düşüşümü bilin diye gözlerinizin önünde yığıldım,
- 'topla kendini , 'kan görmeden aşk olmaz' dediniz
Peki tutup yüreğimin mahrem köşelerinden, kalkmayı öğretecek yar değil
miydi isminiz?
Afedersiniz, ne de düşüncesizim, çünkü düşünce/sizdim
Dört duvar derisi kavlamış dehlizlere (s)açılan rutubetli hüznün kapı
ardında küçük kız
Islayıp serçe parmağını topluyorken içlenmelerini ,
örüklü dilinin kurdelaları hiç boylanamayacağım paltonuzun iç cebinde mi
gizli?
Lütfen pişirin içimde çöreklenen bu çare/sizliği, sizi taşıyorum!
Ağzı gevşemiş bir mahfi keseyken yürek, susuşunuz kadar çığırtkan,
yalnızlık boyu hafakan,
söz gümüşü lutledin gözlerime inen geceye
Kördüm Ve gördüm
Ağlak mevsimlerin ısladığı eğreti taşlık manastırın kıyısına çıkartıp
asmışsınız içinizden arta kalanları
Kendimi t/uzağınızda buldum
Uzansam edebi uykulu bir düş(üş) ardınız
Ardıma yürütsem hıçkırıkları, size sırt çevirmek her adımda çift çelme
Hem ne çok sakarım bilirsiniz, sizi de yanlışlıkla sevmiştim!
kör/ebeyim suçüstü yumdum gözümü
Size yazmak mecazi fıtratların asil debdebesiydi, üzgünüm, özendim
Uzun zamandı
Yol iz yoktu O zamanlar aşındı gönlümün felahının eşiği
Gözlerinizin önüne döktüm tüm sağırlığınızı
Kanım akmazdı , uğultum kesse nefesimin şakağını
Özledim de Gel(me)diniz
Peki ya, saçımdan topuğuma yoklayan ölüm siz değil miydiniz ?
Afedersiniz
Ben sizi üşüyorum Elleriniz cebinizde ya hani, merakındayım, siz, rüzgarın
yari misiniz?
Gözlerimi bağladı ne çok tebdil-i suretiniz
Evvel solumdan geçmişsiniz, el yordamıyla seçilmiyor ki aşk, bilesiniz
Gittiniz sonraVe lakin 'özleyerek dönmek için' dediniz
G/özlediniz ne çok, gel(e)mediniz
Siz en çok (t)uzaktan (g)özlemeyi mi bilirsiniz?
Yine aşka bağlanmak üzre dilimi çözün!
Heveslerimden tutun kaldırın beni, nasıl olsa düşünce/sizim…
Düşümce siz
Ah efendim bir bilseniz, içimde ne çok değer/sizsiniz!
Yağmur bahane, melekler sizin nazarınıza malik olmaya iniyor kente
Üsküdar'ın endamı kime sanıyorsunuz?
Baksanıza, aşkın çekincesinden peçesini iğneliyor Beykoz,
denizdeki aynalara göz süzerken siz
Sözlerimi dize getirin , dergahınızda daim aşka talibim
Defettim bariz isyanlarımı , dilimi üfledim de eşiğinize geldim
Ben ki na-reften sürülen pejmurde bir derviş, aşk adına yolu geceye vurdum
Gece ki öz aşkın döşeğinde inzivada
Tesbih tesbih çekiliyoruz aşk/la, otuzüç boncukta bir eksiksiniz!
Yan/sızım
Heybemde kaybedeceğim hiç birşey'sizliğimle , çıplak ayak dolanıyorum
mikâtınızda
Ele verdim kendimi , ele vermeyin beni!
Gidecek yanım çok ancak, gözlerime Yusuf 'un rayihasıyla gömlek sürenim
yok!
Yok mu ensar bir yürek?
Hayli kalabalık çaresizliğim, oysa bilin ki ezelinden mahzun bir
muhacir(d)im
sağım
solum
önüm
ardım aşk!
Yaradan'a işittirdim , kapıyı açın!
Aşkın vahyinde hicretinize geldim
alıntı
|
|
