İsmail Aleyhisselâm
24- Hazret-i İsmail, İbrahim aleyhisselâm’ın oÄŸludur. Hacer adındaki zevcesinden dünyaya gelmiÅŸtir. Bu muhterem Hacer bir cariye idi. Bunu Mısır Hükümdarı, İbrahim peygamberin zevcesi “Sare”ye bağışlamıştı. Sare de, bunu kocası, İbrahim aleyhisselâm’a vermiÅŸti. Sahih görülen bir rivayete göre, Hacer, Sare’den önce vefat etmiÅŸtir.
25- İbrahim aleyhisselâm, Allah’ın emri ile Hacer’i ve oÄŸlu İsmail’i alıp Hicaz’da Kabe’nin bulunduÄŸu yere kadar götürdü. Onları orada bıraktı. Yemen’den gelmekte olan “Cürhüm” kabileleri de bunlara arkadaÅŸlık ettiler. O zamana kadar ıssız ve susuz bulunan Mekke vadisini bunlar imar ettiler. Bunların ayakları bereketiyle “Zemzem” denilen su meydana çıktı. Artık oralar ÅŸenlenmiÅŸtir.
26- Hazret-i İbrahim, bir aralık bir rüya gördü. Bu, Yüce Allah’ın bir vahyi idi. Ona, oÄŸlu İsmail’i kurban etmesi emrolunmuÅŸtu. Bunun üzerine henüz on iki yaşında bulunan oÄŸlu Hazret-i İsmail’i, Mekke’de Sebîr dağının eteÄŸinde tenha bir yere götürdü. Onu, Allah rızası için kurban etmek istiyordu. Bu sevgili yavru da: “Babacığım, emrolunduÄŸun ÅŸeyi yap! İnÅŸallah beni sabredenlerden bulursun,” diyordu. Bu, Allah yolunda olan fedâkârlığın en yüksek bir niÅŸanı idi. Fakat Yüce Allah lütfetti. Baba ile oÄŸlun ÅŸu teslimiyetine mükâfat olarak Hazret-i İsmail yerine kurban edilecek bir koç ihsan etti. Böylece bu masum yavru, kurban edilmekten kurtuldu.
27- İsmail aleyhisselâm, büyüdü ye Cürhüm kabilesinden bir kızla evlendi. On iki çocuÄŸu oldu. İbrahim aleyhisselâm ara sıra gelir, oÄŸlunu görürdü. Sonra Hazret-i İsmail’in oÄŸulları ve torunları çoÄŸalıp etrafa hakim olmuÅŸlardı.
Hazret-i İsmail, babası Hazret-i İbrahim’in ÅŸeriatı (dini) ile amel etmek üzere Yemen kabilelerine ve “Amalika” denilen eski bir kavme peygamber gönderilmiÅŸti. Hazret-i İbrahim’den kırk sene sonra yüz otuz yedi yaşında vefat ettiÄŸi ve anası Hacer’in “Hicr”deki kabri civarına gömüldüğü rivayet edilir.






